عصیان افکار

چند روزیه دارم دستنوشته های  یکی از دوستای وبلاگی رو میخونم البته من از اونایی که روزانه های خودشونو مینویسن خیلی لذت میبرم چون تو سطر سطرش پر از تجربه و امید زندگیه. خیلی ازوقتا پیش میاد که از حرفای خیلیاشون و تجاربشون تو زندگیم و تو رفتارهام استفاده کردم و خداییش نتایج خوبیم گرفتم. بعضی وقتها خوبه ادما عوض اینکه خودشون بخوان چیزای ناشناخته رو تجربه کنن بجاش ازتجربیات خوب وبد دیگران استفاده کنه و جلو خیلی از شکستهاروبگیرن. بعد خوندن خاطرات چند تا از زنهای هم وطنم واقعا خجالت کشیدم ازاینکه تو مملکتی زندگی میکنم که مردهاش با اینکه انقدر ادعای شرف و غیرت دارن ولی هنوزم تنها جایی که سعی میکنن مردانگیشون رو بقول خودشون نشون بدند تن  نحیف و پر از رنج زنهای زندگیشونه . البته روی صحبتم باهمه مردها نیست ولی اگه یه نگاه خیلی گذرا به اطرافتون بندازید به راحتی میتونید ظلمی رو که به این موجود پراحساس و پرطاقت میشه به راحتی میبینیدو ازهمه تاسف بارتر اینکه خیلی از این بظاهر مردنماها آدمهای تحصیلکرده و به ظاهر متمدن هستند. من هم یک زنم از جنس هم کیشام ولی اینو خوب میدونم که پشت نقاب همین زنهای رنجدیده کوهی ازمقاومت وسختکوشی نهفته . اونا میدونن و میتونن بهتر از خیلی مردها بار زندگی رو به دوش بکشن چه داخل چهاردیواری خانواده و چه تو محیط بیرحم خارج از خونه. حتماً اگه کمی به اطرافتون نگاه کنید میبینید زنانی رو که موفقند و این موفقیتشون رو مثل خیلی از مردها فریادنمیزنند .کاش میشد تمام مردهای سرزمینمون بجای اینکه به زن به عنوان یه موجود زینتی نگاه کنن سعی کنند به اون به چشم یک انسان بالغ وکامل که توانایی انجام کارها رو به خوبی داره نگاه کنند .همین حالا تویه نگاه گذرا به محیط کارم میبینم که تقریباً تمام پستهای کلیدی ومهم رو خانومها برعهده دارن و الحقو والانصاف که موقعیتشون رو بخاطر تلاش خودشون بدست آوردن نه بخاطر زن بودنشون.

من به این ایمان دارم و مطمئنم که ما میتونیم و این رو با تمام وجودمون ثابت میکنیم.

با تشکر از مردانی که مثل کوه پشت عزیز زندگیشون ایستادند و باگرمای عشقشون آرامش رو هدیه میدن.... 


/ 1 نظر / 9 بازدید
المیرا

سلام یا تک تکه حرفات موافقم ببخشید که دیر بهت سرزدم عزیزم.دلم برات تنگ شده بود